Laden...

Succes

→ Winkelwagen bijgewerkt

Info

→ Winkelwagen bijgewerkt

Succes

E-mail verzonden!

Fout

E-mail niet verzonden!

Fout

Artikel niet meer op voorraad!

Fout

Succes

Succes

Fout

Maine Coons vervolgpagina

De geschiedenis

De Maine Coon komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika. Waarschijnlijk is deze raskat afkomstig uit Maine, een staat in dit grote land. Dit kattenras is dus gedeeltelijk vernoemd naar deze staat. Daarnaast gaat het verhaal de ronde dat de Maine Coon zou afstammen van wasbeertjes, in het Engels ook wel raccoon genoemd. De Maine Coon heeft met zijn gestreepte staart inderdaad iets weg van een wasbeer. Toch is gebleken dat een kruising tussen een huiskat en wasbeer niet mogelijk is.

Inmiddels denkt men dat de Maine Coon afstamt van de katten met halflang haar: geïmporteerd door zeelieden. Deze katten vermengden zich op natuurlijke wijze met de andere katten. En zo ontstond de Maine Coon: een kat die zich makkelijk aanpaste aan het heftige klimaat van Maine.

In Amerika omschrijven ze de Maine Coon als een gespierde en robuuste werkkat die groot van formaat is. De Maine Coon is op zijn hoede, maar toch ook geïnteresseerd in zijn omgeving. Door de natuurlijke evolutie kan deze kat makkelijk overleven in een ruw klimaat, vrijwel zonder de hulp van mensen. Deze kat kon zijn dagelijkse portie verse melk zelf bij de koe halen en is een excellente muizenjager.

Toch is de Maine Coon geen afstandelijke kat. Dit dier kan in harmonie met de mens en andere dieren leven. Vandaar dat hij zo geliefd is bij mensen. Wel is de Maine Coon ietwat gereserveerd in het begin en wat verlegen bij vreemde situaties en mensen.

Verder kan een Maine Coon overleven in het strenge plattelandsleven. Daarom willen veel mensen in Noord-Amerika deze kattensoort graag hebben. Deze katten werden dan ook regelmatig tentoongesteld bij Amerikaanse country fairs, waar het beste vee en landbouwproducten werden gepresenteerd en beoordeeld.

Voorliefde voor langharige herders

Gelukkig waren er ook mensen in Duitsland die juist wel een voorliefde hadden voor langharige Duitse herders. En in 1984 ontstond zelfs de LSVD (Langhaar-Schäferhunde-Verband-Deutschland): een speciaal programma voor het fokken van Langharige Duitse herders.

Echter besloot de Duitse vereniging van Herdershonden, afgekort de SV (Verein Für Deutsche Schäferhunde) dat Langstokhaar honden een fokfout waren. Daarmee werden deze honden uitgesloten van de fok. Later, in 1991, zette de SV dit om tot een fok uitsluitende fout en mocht er niet langer met deze honden worden gefokt. Toch werd er door hondenliefhebbers met deze langharige Duitse herders gefokt, wel zonder officiële stamboompapieren.